در سه كيلومتري جنوب شرقي سر پل ذهاب در كنار قبرستاني كه بسياري از اهل حق را در خود جا داده است و در ديواره كوه مجاور گوردخمه اي موسوم به دكان داوود يا كل داوو وجود دارد. (عكس1) اين گور دخمه در ارتفاع حدود 20 متري بوده كه امكان دسترسي به آن بسيار سخت مي باشد. گور دخمه دكان داوود يكي از مكان هاي بسيار مقدس اهل حق و يارسان بوده و احترام خاصي براي آن قائل مي باشند.
از آنجايي كه دسترسي به محوله داخلي اين گوردخمه بدون تجهيزات كوه نوردي امكان نداشت، عكس برداري كامل و دقيق را ميسر نمي كرد كه از اين بابت از شما عذر خواسته واميدوارم روزي بتوانم از درون اين گوردخمه نيز تصاويري داشته باشيم، (عكس2) اما جهت نشان دادن اين محل از نماي شماتيكي كه يك باستان شناس غربي در حدود ۳۰ سال پيش از آن كشيده كمك گرفتم تا توضيحات برايتان ساده تر شود.
(von Gall,H. von Gall, Idem, "Neue Beo-bachtungen zu den sog. medischen Felsgräbern," in Proceedings of the IInd Annual Symposium on Archaeological Research in Iran 1973, Tehran, 1974 , p. 147)

بنا به اططلاعات به دست آمده، اين گوردخمه داراي ايواني در جلو با بقاياي دو سر ستون (تنها از اين محل عكس وجود دارد) (عكس3) بوده و با ورودي كوچكي به عرض حدود يك متر به داخل گوردخمه راه دارد. در اين گور دخمه كه اتاقكي مي باشد داراي تاقچه هايي جهت قراردادن نذورات و در كف اتاق شكل بيضي گود مي باشدكه احتمالاً در درون آن جاي قرار دادن جسد صاحب اين مكان بوده است.
در مورد اين بنا، روايات گوناگوني وجود دارد كه از جمله اينكه حضرت داوود در يكي از جنگ ها پس از مخفي شدن در اين مكان توانست از دست دشمنان خود بگريزد و از آن جا كه در زبان كردي دكان با كسره بر روي حرف دال به معناي پنهان شدن يا دك كردن مي باشد. اين مكان به دكان داودد معروف گرديده و يا اينكه اين گور دخمه متعلق به يكي از شاهان ظالم بوده كه پس از مرگ نوه اين پادشاه براي آمرزيده شدن روح پدر بزرگ خود اين مكان را تبديل به يك مكان مقدس نموده و قرباني و نذورات مردم را در پاي اين كوه انجام مي دادند. در پائين اين گور دخمه نقش برجسته اي نيز وجود دارد كه يك مغ (روحاني يا موبد) (عكس4) را نشان مي دهد كه در دست خود گياه برسم دارد (در آئين زردشتي شاخه بريده درختي به نام تاك و تاي مي باشد. در يسنا 25 بند 3 اشاره شده كه برسم بايد از گياهان باشد، ولي در كتب متأخرين برسم از درخت انار بوده و منظور به دست گرفتن و دعا خواندن و سپاس به جاي آوردن نسبت به نباتات است كه مايه تغذيه انسان و چهارپايان مي باشد). وجود اين نقش برجسته بسيار قديمي خود گواه مقدس بودن اين مكان را دارد. همانطور كه گفته شد، اين مكان براي اهل حق و يارسان بسيار قابل احترام و مقدس بوده تا جايي كه از مكان هاي دور و كشورهاي همسايه جهت زيارت اين مكان به پاي اين كوه مي آيند و با پاي برهنه جهت اداي نذوارت خود از اين كوه بالا مي روند.