معبد آناهيتا متعلق به آناهيتا، الهه پاكي و محلي براي نيايش آب بوده كه يكي از چهار عنصر مقدس و مورد احترام ايرانيان باستان است. اين معبدكه براي استفاده از آب رودخانه شاپور در 6 متري زمين قرار دارد، به صورت مكعبي است 14*14*14 متر ديوارهاي اين معبد از سنگ هاي بزرگي بنا شده اند كه بين سنگ هاي حجاري شده هيچ ملاتي وجود ندارد و اين سنگ ها توسط بست هاي آهني به هم متصل گرديده اند. آب رودخانه توسط جوي هاي سنگي آب را ميزان نموده و به طرز باشكوهي به آبگيري وسط معبد هدايت مي شده. نوع تقسيم آب و جريان آب درون معبد يكي از شگفتيهاي مهندسي در آن دوران مي باشد. تا اين منصر مقدس را به زيباترين شكل ممكن به نمايش بگذارند.

  در چهار طرف معبد دالان هايي تعبيه گرديده است كه در كف اين دالان ها جوي هاي آب به صورت رفت و برگشت آب را به وسط معبد هدايت مي كرده. در وسط معبد فضايي وجود دارد كه آب از اين جوي ها در آن جمع شده و استخر كوچكي حدوداً در ابعاد 10*10 و عمق 20 سانتي متر را پر آب مي كرده. در دو طرف بالاي معبد آناهيتا سر چهار گاو در هر طرف به صورت رو به روي يكديگر قرار دارد كه در زمان آبگيري اين معبد عكس سر گاوها بر روي آب نقش مي بسته است.