اين بنا از شاهكارهاي هنر معماري و سمبل زيبايي دوره ساسانيان مي باشد كه مشرف به حياطي است مستطيل به طول 23 و عرض 20 متر كه علاوه بر ستون هاي تزئيني خود، موزاييك هايي منقوش كه به تصوير گل و گياه و زنان آراسته شده است. كف اين بنا با يك نوع قالي موزائيكي با طرح و نقش گياهي و انساني فرش بوده و از اين بنا به عنوان حرمسراي اختصاصي شاپور نام مي برند.

 قسمت هاي زيادي از كاشي هاي زيباي اين ايوان در حال حاضر در موزه لوور پاريس شوده و قسمتي از آن در موزه ايران باستان نگهداري مي شود.

   تقريبا رو به روي شهر بيشاپور تنگه اي وجود دارد كه رودخانه شاپور از ميان آن مي گذرد. در دو طرف اين تنگه كه به تنگ چوگان معروف است، نقوش برجسته اي از دوران ساساني وجود دارد كه چهار نقش برجسته در سمت چپ و دو نقش برجسته در سمت راست قرار دارد. نقوش برجسته در سمت چپ عبارتند از:

1. مجلس يادبود مجد و عظمت و صحنه پيروزي شاپور بر روميان
2. نقش بهرام دوم سوار بر اسب كه سر نيزه در دست چپ دارد و با دست راست قبضه شمشير را گرفته و جلو او نماينده هاي رومي صف كشيده اند.
3. نقش بهرام اول در زمان تاج گذاري
4. نقش پيروزي بهرام دوم (شاپور دوم) بر ياغيان عرب

و در سمت راست دو نقش برجسته قرار دارد كه نقش تاج گذاري شاپور اول و صحنه پيروزي شاپور اول بر امپراطور روم.

 در ادامه جاده اي كه از تنگ چوگان مي گذرد به فاصله پنچ كيلومتري آن در سمت چپ غار بسيار بزرگي وجود دارد در دل كوهي كه در ارتفاع 800 متري واقع شده. براي رسيدن به غار بايد كوه نوردي نسبتا طولاني پشت سر بگذاريم كه البته بعد از رسيدن به غار شاپور هيچ خستگي نمي ماند.

 مجسمه شاپور هفت متر ارتفاع دارد با جامه اي ساده و ظريف بر تن كه شمشيري بر كمر بندي دور كمر مجسمه حمايل شده است. دست راست تنديس روي كمر و دست چپ روي قبضه شمشير است. موهاي مجعد و بلند مجسمه آرايش شده و حلقه اي در انتهاي ريش بلند او بسته شده و تاجي كنگره اي بر سرش قرار دارد. همچنين گردنبندي با مهره هاي درشت دور گردن شاه ديده مي شود.

   ظرافت و شكوهي كه در اين آثار (نقوش برجسته و مجسمه) ديده مي شود، اوج هنرپيكره سازي را در دوران ساسانيان نشان مي دهد. متاسفانه دو دست و دو پاي تنديس شكسته و صورت آن نيز آسيبهاي زيادي ديده، اماهر آنچه باقي مانده با شكوه و با عظمت مي نمايد. با تمامي خستگي كه داشتم در بالاي كوه و در دهانه غار و در حالي كه به غروب آفتاب نزديك مي شدم،لذت خاصي تمامي وجودم را گرفته بود و از طرفي احساس مي كردم كشوري در اوج تمدن و شكوفايي چقدر به راحتي مي تواند مورد تاخت و تاز كساني قرار گيرد كه حتي با زيبايي مخالفند و چگونه يك ملت با چنين تمدني مي تواند تحت تاثير بيگانگان دست به تخريب آن چيزي بزنند كه بايد مايه افتخار آنان باشد.